IMBIR – CUDOWNE - LEKARSTWO
Które
znajdziemy nie w aptece, lecz w kuchni.
Imbir
lekarski – zingiber officinale.
Imbir –
nazewnictwo w różnych krajach.
Np.
Anglicy
nazywają imbir - ginger
Arabowie
……………. - zanjabil
Chińczycy
…………… -chiang
Francuzi
……………….-gingembre
Japończycy……………..-shoga
Niemcy…………………-ingwer
Włosi…………………...-imbir
Imbir
pochodzi z tropikalnej Azji i Oceanii.
Ponad 3000
lat temu uprawiany był w rejonach Azji, stamtąd przywieziony przez Fenicjan
dotarł nad morze Śródziemne, najpierw jako środek płatniczy.
Znany był
już w starożytnych Indiach i Chinach. Jego nazwa „srigawere” pojawiła się w
sanskrycie.
Imbir jest
wieloletnią rośliną osiągającą wysokość jednego metra i tworzy grube, bulwiaste,
palczasto rozgałęzione kłącza.
Wyrastają z
nich łodygi dochodzące do półtora metra wysokości z dużymi lancetowatymi liśćmi.
Na końcach
krótszych pędów wyrastają żółte kwiaty, przypominające kwiaty irysa. Wydzielają
one szczególnie piękny zapach.
Ma ostry,
nieco cytrynowy zapach i korzenny, palący smak.
Można go
używać w stanie świeżym – jako warzywo, albo suszone jako przyprawa.
Najbardziej
jest popularny w Indiach, w krajach arabskich i w kuchniach Dalekiego Wschodu.
Do Europy
przywędrował jeszcze w czasach przedhistorycznych i był jednym z pierwszych tzw.
„korzeni wschodnich”. Należy do najstarszych roślin uprawnych. Świadczy o tym
fakt, że imbir nie występuje już nigdzie w stanie dzikim.
Imbir
lekarski jest jedną z najstarszych roślin leczniczych. Pierwsze zapiski o jego
szczególnych właściwościach uzdrawiających pochodzą z Chin z 2700 r.p.n.e. Znany
był w starożytnej medycynie indiańskiej i tybetańskiej.
Stosowano go
w dolegliwościach żołądkowo – jelitowych, bólach stawów, a także jako
afrodyzjak.
Medyczna
szkoła w Salerno, słynna już w X wieku, uważana przez niektórych za pierwszy
uniwersytet, nauczała:
Żeby
być szczęśliwym i długo żyć, należy spożywać imbir. Mówiono:
„Jedz
imbir, a będziesz kochał i będziesz kochany jak w młodości”.
Kłącza
imbiru i wyizolowany z niego olejek pobudzają wydzielanie śliny i soku
żołądkowego, działają rozkurczowo.
Jest
skuteczny w łagodzeniu choroby lokomocyjnej, wymiotów. Imbir jest również
niezawodnym przyjacielem osób cierpiących na migrenę. Regularnie stosowany może
nie tylko zmniejszyć intensywność ataków migreny, ale także złagodzić
towarzyszące im nudności.
Spożywanie
imbiru w postaci świeżej lub kandyzowanej, herbatek, wyciągów wodnych, nalewek -
*
łagodzi nudności
*
przeciwdziała mdłościom po narkozie i chemioterapii
*
reguluje pracę woreczka żółciowego
*
likwiduje zgagę
* może
uśmierzyć ból
*
zmniejszyć stany zapalne związane z artretyzmem
*
pomaga w leczeniu lumbago
*
łagodzi bóle mięśniowe
*
osłabia objawy grypy, przeziębień
*
zmniejsza wzdęcia
*
eliminuje zaparcia
*
pomaga na alergię
*
reguluje poziom ciśnienia tętniczego
*
obniża poziom (złego) cholesterolu we krwi
* koi
rozstrój żołądka (biegunki)
*
stosowany jest do leczenia cholery
*
zwalcza pasożyty jelitowe
*
łagodzi bóle menstruacyjne.
*
działa przeciw zakrzepowo
*
pobudza zastoje krwi
*
pomaga chorobach serca
*
działa przeciwzapalnie
*
pobudza system odpornościowy
* w
badaniach laboratoryjnych zabija bakterie
* w
badaniach na zwierzętach działa przeciwwrzodowo.
Imbir
stosuje się również do domowych wypieków: pierników, ciastek, herbatników i
cukierków. Jest nie tylko kuchenną przyprawą.
Używa się go
do produkcji angielskiego piwa imbirowego („ginger ale”) albo amerykańskiej
lemoniady imbirowej. Znany jest również „ginger wine” z drożdżami, cukrem,
cytryną, rodzynkami i pieprzem, który wymieszany z whisky daje tzw. „whisky
mac”.
Skład
chemiczny:
Kłącze
imbiru zawiera olejek eteryczny z alkoholem- zingiberol
C15H25OH,cyneolem, węglowodorem cyklicznym – giberenem, ponadto citreolem,
borneolem, citralem, cyneolem, aldehydem i kamfenem. W kłączu jest także związek
fenolowy – gingerol w ilości 1,5%. Gingerol nadaje ostry smak imbirowi.
Oprócz tego
kłącze zawiera cukier, białko, żywicę, skrobię, i kwasy organiczne. Witaminy A,
C, B-kompleks, wapń, fosfor, żelazo, sód, potas i magnez.
Działanie
lecznicze:
Imbir
jest silnym odkażalnikiem i antyseptykiem, pobudza wydzielanie soków trawiennych
i żółci, przyspiesza procesy detoksykacji w wątrobie, poprawia krążenie skórne,
mózgowe, wieńcowe oraz krążenie w kończynach.
Przenika do
potu i łoju działając odkażająco na gruczoły łojowe, ekrynowe i apokrynowe.
Imbir
działa silnie przeciwbakteryjnie, przeciwgrzybiczo, przeciwpierwotniakowo,
przeciwroztoczowo, przeciwzapalnie, przeciwłojotokowo i pojędrniająco na skórę
oraz błony śluzowe.
Wcierany w
skórę działa rozgrzewająco, przeciwwysiękowo i przeciwbólowo.
Pomocny jest
w leczeniu troficznych chorób skóry (związanych z zaburzeniami odżywczymi
skóry), chorób wirusowych, grzybiczych i bakteryjnych.
Warto
wcierać go w skórę przy przeziębieniach, zmarznięciu, zimnicy kończyn, blednicy
i reumatyzmie.
Jest
skuteczny w leczeniu trądzików, zwłaszcza w połączeniu np. z olejkiem
dziurawcowym, arnikowym, nagietkowym czy kminkowym.
Zapobiega
wypadaniu włosów, łupieżowi, wspomaga leczenie łuszczycy.
Jest
znakomity do leczenia stanów zapalnych i ropnych skóry owłosionej. Ponadto może
być stosowany do leczenia skaleczeń, otarć, obrzęków (np. po urazie
mechanicznym), wyprysków i owrzodzeń w obrębie narządów płciowych.
Imbir
zmniejsza ból zapalny w takim samym stopniu, jak aspiryna, ibuprofen,
czy inny niesterydowy lek przeciwzapalny, przy tym nie mając działań
ubocznych.
Imbir działa
w ten sposób, ponieważ blokuje częściowo enzymy COX-2.
Enzym
cyklooksygenaza – COX, jest odpowiedzialny między innymi za powstawanie stanów
zapalnych, a więc za to, że człowiek gorączkuje, odczuwa bóle itd.
Od kilku lat
wiadomo, że enzym ten istnieje w dwóch odmianach. Jedna z nich, COX-1, występuje
w komórkach na stałe i jest niezbędna m.in. do poprawnego funkcjonowania żołądka
i nerek. Chroni śluzówkę żołądka przed uszkodzeniami wywołanymi przez kwas solny
i enzymy trawienne. Druga forma cyklooksygenaza, nazwana jest przez naukowców
COX-2, odpowiada za ból, i inne objawy stanów zapalnych.
Produkcja
COX-2 uruchamiana jest jedynie w odpowiedzi na czynnik powodujący zapalenie.
W zdrowych komórkach enzym ten nie występuje. Nie jest potrzebny.
Preparaty
z imbiru skutecznie i bez działań ubocznych, blokują enzymy COX-2.
Niesterydowe
leki przeciwzapalne takie jak aspiryna, ibuprofen i inne, o działaniu
przeciwzapalnym często stosowane w schorzeniach reumatoidalnych, mogą powodować
uszkodzenie śluzówki, krwawienia, wrzody żołądka. Podrażniają żołądek. Obniżają
krzepliwość krwi.
Na
europejskim zjeździe reumatologów EULAR 1999 – w Mediolanie dr. Gabriele Porro
mówił, że w Europie każdego dnia z powodu powikłań leczenia niesterydowymi
lekami przeciwzapalnymi trafia do szpitali 400 pacjentów.
Zapalenia
stawów są w większości chorobami przewlekłymi. Pacjenci muszą, zatem przyjmować
leki przez długie lata, często do końca życia. Im dłużej je zażywają, tym
większa szansa na wystąpienie niebezpiecznych powikłań. Tylko niewielki stopień
zapaleń stawów ma swoją określona przyczynę. Najczęściej są nią drobnoustroje
(wirusy, bakterie, chlamydie).
Nieznana
przyczyna powstania chorób reumatycznych sprawia, że leczenie polega głównie na
łagodzeniu objawów schorzenia np. bólu, który towarzyszy zapaleniu stawów, a
aspiryna
jest wciąż najpopularniejszym lekiem świata.
Jest
skuteczna, ale przy okazji podrażnia żołądek, może powodować krwawienia.
Obniża
krzepliwość krwi – a tę właściwość często wykorzystuje się w celach leczniczych.
Pacjentom zagrożonym zakrzepami albo chorobą wieńcową – specjalnie podaje się
aspirynę, która zmniejsza ryzyko zawału o około 87%.
Jon Vane,
brytyjski farmakolog za badania nad mechanizmami działania aspiryny w 1982r.
został uhonorowany nagrodą Nobla.
Minęło ponad
20 lat od tego czasu. Dalsze badania nad tym lekiem ujawniły niekorzystne skutki
działania tego medykamentu.
Ojciec
medycyny – Hipokrates z Kos (ur.ok.460 roku przed naszą erą) w swoim dziele
„Corpus Hipocraticum” wymienia około 300 leków pochodzenia naturalnego w tym 200
pochodzenia roślinnego.
Chińczycy
rozwinęli ziołolecznictwo na niezwykłym poziomie. Istnieją zapiski na kościach
wróżebnych z II wieku p.n.e. o stosowaniu ziół w różnych schorzeniach. Chińczycy
wierzyli, że przyroda kryje w sobie lekarstwo na każdą chorobę.
Także Indie
już 2000 lat p.n.e. pochwalały rośliny lecznicze. Do dziś Europa zawdzięcza im
dużą liczbę przypraw i produktów leczniczych: imbir, goździki, kardamon, pieprz,
kminek.
Na prawdziwe
naukowe tory weszło ziołolecznictwo w XIX wieku.
Potem była
era chemioterapii, antybiotyków, leków psychotropowych.
W chwili
obecnej zauważa się znów powrót do ziołolecznictwa. Okazało się, że wiele
syntetycznych leków może przynieść oprócz korzyści i nieodwracalne szkody dla
organizmu.
Przyroda
wprost fenomenalnie potrafi łączyć w niektórych roślinach silnie działające
substancje z innymi, łagodząc ich szkodliwe skutki.
Dlatego leki pochodzenia roślinnego są nadal niedościgłym wzorem dla leków
syntetyzowanych chemicznie.
Receptur z
zastosowaniem imbiru, historia medycyny przedstawia bardzo wiele.
Może
zadziwić nas fakt, że setki lat temu, aby oddalić sztorm od statku,
marynarze żuli kłącza imbiru, a przeżutą masę wypluwali w kierunku nadchodzącej
burzy. Rzekomo, to bardzo pomagało. Tak przynajmniej twierdzili żeglarze mórz
Pacyfiku. Wyspiarze rejonu Indii i Pacyfiku, wiedzieli, co robić w opresjach
morskich.
Zupełnie
inne zastosowanie dla imbiru znaleźli Chińczycy. Umieszczali imbir w grobach,
jako pokarm dla zmarłych. ( Brak jednak danych, czy faktycznie zmarli
konsumowali to kłącze!!!).
Jako
przyprawa, imbir - pod względem ważności ustępuje jedynie soli.
Najbardziej
popularne są herbatki imbirowe.
Do wykonania
tego napoju potrzeba:
Kawałek
żywego, świeżego imbiru
Miód
Cukier
Cytryna
Należy
utrzeć, obrany imbir na gęstej tarce do jarzyn do emaliowanego garnka.
(łyżkę
posiekanego świeżego kłącza, można zastąpić 1/8 sproszkowanego imbiru).
Na litr wody
potrzebna jest duża łyżka stołowa utartej masy.
Po zalaniu
masy imbirowej wodą wstawiamy garnek na ogień i gotujemy 20 minut – zmniejszając
ogień po zagotowaniu.
Po
ugotowaniu –dodać dużą łyżkę miodu, łyżkę cukru ( a można i więcej), wciskamy
sok z jednej cytryny (można więcej!).
Przecedzić i
pić póki gorące.
(Herbatę
imbirową można pić na zimno mrożoną. Można także dla zaostrzenia smaku
delikatnie popieprzyć).
Jest to
przepis z kuchni hinduskiej.
Herbatka:
rozgrzewa, dezynfekuje górne drogi oddechowe. Jest to wspaniały środek
leczący przeziębienia i poprawia krążenie.
Arabską
specjalnością jest napój imbirowy.
Łyżeczkę
sproszkowanego imbiru trzeba wsypać do pół litra wody i przez 10 minut gotować,
a następnie dodać łyżkę miodu. Napój pije się powoli, małymi łyczkami. Dodaje
wigoru, a także reguluje żołądek.
W
przypadku, kiedy wystąpią nudności, niestrawność, możesz zażyć
ćwierć łyżeczki sproszkowanego imbiru. Wymieszaj ten proszek np. z łyżeczką
dżemu lub jogurtu.
Bywa, że
mamy chętkę na coś słodkiego, zalecam imbir kandyzowany.
W sklepach
ze zdrową żywnością można nabyć taki specyfik, smaczny oraz skutecznie
zastępujący (słodkości niezbyt zdrowe) a przy tym pomocny przy nudnościach i
niestrawności.
IMBIR KANDYZOWANY.
Składniki:
200 gram
imbiru
około ½ litra wody
gruboziarnista sól
sok z 1 cytryny
500 gram cukru
Przepis:
Obierz
imbir, pokrój w małe kostki.
Zanurz w
rondelku z zimną wodą.
Dodaj garść
gruboziarnistej soli
i sok z 1
cytryny.
Zagotuj.
Opłucz imbir
zimną wodą i odcedź, następnie ponownie nalej do rondelka zimnej wody (około 500
mililitrów).
Dodaj 500
gram cukru i smaż jak konfitury na wolnym ogniu przez 3 godziny. W razie
konieczności dolej wody.
Według
chińskiej medycyny, w ciele człowieka płonie „ogień trawienny”. W miarę upływu
lat „ogień” ten słabnie, gorzej trawimy i w organizmie gromadzą się szkodliwe,
toksyczne odpady, które obniżają naszą odporność na choroby.
Należy wtedy
dodawać do potraw produkty wspomagające metabolizm, (przemianę materii).
Imbir tę
rolę odgrywa w sposób cudowny.
Uwaga!
Imbiru nie łączymy z ziołami.
Kuracja oczyszczająca.
4
łyżki ……….sproszkowanego imbiru
10
dkg………..roztopionego masła
Zmieszać
składniki, do uzyskania jednolitej masy, następnie odstawić w chłodne miejsce.
Mieszankę
zażywać przed ciepłym śniadaniem (złożonym np. z płatków zbożowych, kaszy,
herbaty ziołowej itp.…)
W dawkach:
Pierwszy dzień…… ½ łyżeczki
2
dzień…………….1 łyżeczka
3
dzień ……………1 ½ łyżeczki
4
dzień ……………2 łyżeczki
5 i 6
dzień ………...2 ½ łyżeczki
Od 7 dnia
zmniejszać dawkę mieszanki, codziennie o ½ łyżeczki.
Z imbiru
można wykonać niezliczone modyfikacje receptur, w zależności od potrzeb, oraz
możliwości.
SPIRYTUS IMBIROWY.
2 łyżki
sproszkowanego imbiru
200 ml
spirytusu czystego
Połączyć
składniki w szczelnym słoju. Przez siedem dni imbir powinien się macerować.
Każdego dnia poruszać słoikiem. Po tym czasie nalewkę przefiltrować. Obydwa
składniki mogą stać dłużej, ale najwcześniej po 7 dniach można już używać.
Stosować
do wcierania w obolałe i opuchnięte nogi, w bolące stawy. Ponadto wcierać przy
mięśniobólach, nerwobólach. Opryszczki, ropnie, owrzodzenia, liszaje smarować 4
razy dziennie.
Tej nalewki
można także użyć przy zaburzeniach pokarmowych, niestrawności, nudnościach itp.
– 1 łyżka stołowa na kieliszek wody.
EKSTRAKT OLEJOWY.
Pół
szklanki
proszku imbirowego, lub świeżego mielonego kłącza
Zwilżyć wódką lub 40% spirytusem
Zalać
250 ml ciepłego oleju (winogronowego, arachidowego, lub oliwy).
Odstawić na
5 dni. Potem przefiltrować.
Zażywać 2 -
3 razy dziennie po 1 łyżce stołowej, oraz stosować zewnętrznie do wcierania w
skórę i we włosy.
W leczeniu
trądzików, preparaty z imbiru należy stosować na skórę, oraz zażywać doustnie.
FIZJOLOGICZNY WYCIĄG WODNY Z IMBIRU
2
łyżki sproszkowanego imbiru
220 ml
soli fizjologicznej ( dostępna w aptekach)
Zagotować,
odstawić na 30 minut;
Przecedzić.
Zastosowanie:
Do
płukania jamy nosowej
Gardła
Uszu
Narządów
płciowych
Do
lewatywy – przy świądzie odbytu
Stosować
przy zakażeniach i stanach zapalnych ( kilka razy dziennie).
ODWAR Z KORZENIA IMBIRU
1 łyżka
proszku imbirowego
Szklanka
wody
Gotować 5
minut; odstawić na 30 minut; przecedzić;
Pić 3 razy
dziennie po 30 – 50 ml
Do nosa
wprowadzać za pomocą spryskiwacza 3 – 6 razy dziennie.
W nieżycie i
stanach zapalnych nosa, zatok bocznych nosa oraz w stanach chorobowych komórek
sitowych (labirynt kostny okolicy czołowej) zamiast kropli.
Odwary,
wyciągi wodne można pić oraz stosować do irygacji, płukanek przy:
Chorobach
skóry
Zawrotach
głowy
Szumach w
uszach
Omdleniach
Nieregularnych krwawieniach miesiączkowych
Żółtych
upławach
Niemocy
płciowej
Problemy z
zajściem w ciążę.
SPIRYTUS IMBIROWO - KAMFOROWY
50
ml………..spirytus imbirowy
25
ml………..spirytus mrówczany
25
ml……… spirytus kamforowy
Składniki
wymieszać.
Miksturka
służy do przemywania skóry 2 -3 razy dziennie.
Przy…mięśnio – bólach
nerwo
– bólach
stawo
– bólach
Do
pędzlowania…opryszczki
pleśniawek
Działanie:
Przeciw –
reumatyczne
Przeciw –
łojotokowe
Przeciw –
trądzikowi.
Na
przeziębienie i kaszel znany jest przepis:
Imbir--------------10 gram
Herbata------------7 gram
Brązowy cukier--15 gram
Imbir należy
umyć, zalać wodą i gotować z herbatą. Do wywaru dodać cukier.
Pić po
jedzeniu.
NA
BÓLE ŻOŁĄDKA.
Suszony imbir-----10 gram
Pieprz---------------10 sztuk
Składniki
zmielić na proszek i zaparzyć.
Wypić
wszystko w dwóch dawkach jednego dnia.
Dr medycyny
Andrew Weil ze Stanów Zjednoczonych opowiadał historię uzdrowienia pacjentki
Caron Smith.
Cierpiała na
zapalenie stawów. Zalecił jej zażywanie sproszkowany imbir po 500 miligramów
dziennie.
Po dwóch
miesiącach dolegliwości ustąpiły.
W tym samym
czasie miała zaburzenia żołądkowe, spowodowane nieregularnym odżywianiem się,
nerwowym trybem życia, które również znikły.
Potem przez
miesiąc nie zażywała imbiru – dolegliwości wróciły.
Pacjentka
później wprowadziła imbir do codziennego użytku. Dolegliwości znowu ustąpiły i
nie wracały.
Wdzięczna za
dobrą radę poleca tę przyprawę wszystkim.
Jest to
środek najprostszy w użyciu. Nie ma działań ubocznych.
Z uśmiechem
mówi, że gdyby miała córkę, dałaby jej na imię Ginger (Imbir)
KONFUCJUSZ JADŁ IMBIR PODCZAS KAŻDEGO POSIŁKU.
Wrocław 27
grudnia 2005 r
Krystyna Nosal
Bibliografia:
H.G.Bieler
„Pożywienie najlepszym lekarstwem”
C.Brelet
„Święta medycyna”
A. Weil
„Samouzdrawianie”
A.Weil „W 8
tygodni do zdrowia”
J.Carper
„Żywność twój cudowny lek”
J.Carper „
Apteka żywności.
Internet
Powrót
